(Jenerik müziği...)
(...)
(Müzik...)
(...)
Tamam Arif, sağ ol. İyiyim ben.
Bahar, lütfen artık söyler misin ne olduğunu?
Şirin'e saldırmışlar da işten dönerken sokakta.
Ne?
Sorma, bayağı hırpalamışlar kızı.
Hay Allah ya!
Kim peki? Nerede saldırmışlar?
İşte paltoyu bulduğumuz yerde.
Alnı kanıyordu. Cüzdanını da almışlar, çok korkmuş.
Bu herifler mi? Onlar mı saldırmışlar yoksa?
Bilmiyorum, bilmiyorum ama işte o arbedede palto yırtılınca...
...atmış fırlatmış oraya.
Ben de onu almak için gittim, işte öyle.
Ne var peki paltoda bu kadar değerli?
Para.
Cebinde param vardı.
Buldun mu peki?
Heyecandan bakmadım.
Şu cebindeydi. Yok, almışlar.
Neyse, cana geleceğine...
Çok muydu peki para?
100 liram vardı.
100 lira için mi bu kadar panik yaptın yani?
Gece gece ta (***) kadar koştun.
-Yok. Yok Arif, gerek yok. -Bahar.
Bu kadar koşturduğuna göre, gerek var bence. Al.
Çok sağ ol. Ben yarın öbür gün mutlaka ödeyeceğim sana.
(Arif) Tamam, tamam. Acelesi yok.
Kız, Bahar, buldun mu paltoyu?
-Buldum, buldum. -(Ceyda) Paket? Paket içinde mi?
İyi geceler Arif. Çok sağ ol.
Ceyda ne paketinden bahsediyor öyle?
Yok Şey, herhâlde o para diyecekti, paket diye dili sürçtü.
-(Bahar) Sen nereye? -Yukarı.
Kız çatlatma, söylesene. Buldun mu paketi?
(Gerilim müziği)
-(Nisan) Anne, anne. -Ne oldu? Efendim?
-Anne, Arda yapbozun hepsini yaptı. -Aferin ona. Hadi içeri girin.
-Ama hepsini. -Tamam. Aferin ona. Hadi içeri.
Ama anne, anlamıyorsun.
Sen beni anlamıyorsun kızım. İkiletme lafımı lütfen, gir içeri. Hadi Nisancığım.
-İyi geceler Arif. -Dur, dur Bahar. Bekle sen.
-Ceyda, sen de dur. -Ne oluyor gece gece?
Geçin şuraya ikiniz, konuşacağız. Hadi.
Hayır efendim, hiç sırası değil şu an.
Bak Ceyda, benim asabımı bozma. Geç dedim, hadi.
(Arif) Geç! Sen de Bahar!
(Arif) Geç!
Geç!
Ben?
Sana lüzum yok. Sen kal orada.
(Kapı kapandı)
(Müzik)
Evet, anlatın bakalım. Ne oluyor?
Ne ne oluyor Arif? Biz sana hesap vermek zorunda mıyız?
Ya sabır.
Neler karıştırıyorsunuz bana anlatmak zorundasınız. Şimdi.
Hayır anam, değiliz.
Bak Arif, Allah aşkına bir de sen çıkma başımıza.
Bunca şeyin arasında bir de seninle uğraşmayalım.
Ben de onu diyorum işte. Bunca neyin arasında?
Neyin?
Siz ne haltlar karıştırıyorsunuz, söylesenize.
Gece yarıları gidip gelmeler, (***) palto almaya çalışmalar, paket aramalar.
Neymiş bu paket? Söyleyin de biz de bilelim, hadi.
Dedim ya, paket değil para.
Paltonun cebinde para vardı. Onu söylüyordu Ceyda.
Sen ne bakıyorsun benim paket dediğime.
Kızım parası kaldı paltoda onu almaya gitti.
Demek öyle, parası vardı.
Evet, 250 lirası vardı.
(Ceyda) Yani bıraksa mıydı parayı orada?
-250 lirası vardı demek. -(Ceyda) Tam tamına.
Bana 100 dedi de.
Anam, sen ne bakıyorsun bana, ha 100 lira, ha 200 işte.
Yeter! Yeter!
Burada karşıma geçmiş palavra üstüne palavra sıkıyorsunuz.
Ben seni sürekli merak etmek zorunda mıyım?
Sana Berşan'dan uzak dur demedim mi? Dedim mi, demedim mi?
Sanki burada çocuk bakıyoruz.
Sen iyiyi kötüyü ayırt edemiyor musun? Koskoca kadınsın, şu hâline bak.
(Arif) Gece vakti (***) saldırıyorsun bir de.
-Ne? -Yok.
-Öyle değil, saldırmadım. -Ne öyle değil?
Sopayla saldırdın heriflere.
(Gerilim müziği)
Ben anlamadım ki.
Kapalıçarşılara gitmeler, bir şeyler satmalar, ortadan kaybolmalar.
Kızım, neyin var senin? Senin neyin var?
Yok bir şeyim.
Tamam be. Gitme kızın üstüne. Biz sana garip garip hâllerini soruyor muyuz?
Sen sus! Bak Ceyda, benim tepemi attırma!
Berşan bir, sen iki zaten. yakacaksınız kızın da başını.
Ben anladım, Şirin bulandırıyor senin kafanı.
Benim kafam zaten bulanık!
Bu kız buraya taşındığından beri kafam bulanık!
Bir şey oldu, bir şey olacak korkusundan benim kafam allak bullak!
Bir de karşıma geçmiş, Arif, sana bir şey olmasına dayanamam diyorsun.
O zaman başını belaya sokma.
(Arif) Ama dinleyen kim, almıyor ki senin kafan. Bakıyor öyle suratıma.
Tamam Arif, olur Arif, sağ ol Arif, iyi geceler Arif.
(Arif) Hayret bir şey!
Ne? Ne bakıyorsun öyle? Bak, yine boş boş bakıyor suratıma!
Canıma yetti, canıma! Yemin ediyorum canıma yetti!
(Kapıyı çarptı)
(Duygusal müzik)
Ne demek istedi, ben anlamadım.
Kız neyi anlamadın be? Seni hâlâ seviyorum dedi işte.
(Müzik...)
(...)
-Berşan abla-- -Sakın!
Sakın bana yapboz falan deme, valla başlarım sizin yapbozunuza.
Girin içeri, ben çık diyene kadar çıkmıyorsunuz, hadi. Yürü!
Tamam.
(Kapı vuruldu)
-Ne oldu, ne diyor Arif? -Önemli bir şey yok.
(Berşan) Ee?
Ay, yaşasın!
-Ne? -Yavaş.
Kız top atsan uyanmıyor o. Allah'ım çok şükür.
(Ceyda) Hadi sen ara bir an önce şu Cem'i.
Alo. Biz bulduk.
Evet, bulduk. Tamam.
Tamam.
-Ne oldu, ne dedi? -Aferin size dedi.
Çok iyi iş çıkarmışsınız dedi.
(Berşan) Ama bir an önce paketin gitmesi gerekiyormuş.
-Tamam, nereye gidecekmiş paket? -Galeriye dedi.
Ama senlik bir şey yok, Bahar götürecek.
Ben mi götüreceğim?
-Tek başıma mı? -Yok, ben geleceğim.
Seni bekleyeceğim arabada. Ben götüreceğim seni.
Ama ben içeri tek başıma gireceğim, öyle mi?
Öyle.
Allah'ım sen bana sabır ver.
Tamam, yeter.
Verelim şu paketi bitsin şu bela, başımızdan gitsin artık, yeter.
Aynen. Zaten ben de orada olacağım, kapıda olacağım--
Sus Berşan, tamam. Üstümü değiştirip geliyorum.
(Berşan) Ben de üstümü değiştireyim, hemen kapıda buluşuruz.
Şu bunaktan ne zaman kurtulacağımızı da sorarız Cem'e.
(Berşan) Tamam, hadi giyiniyorum ben.
(Gerilim müziği)
Şirin, kızım hadi içiver şunu da senin ağrını alsın.
Hadi uyu vakitlice, senin dinlenmen lazım, olur mu?
Uyuyamam ki. Moralim çok bozuk.
(Şirin) Çok da sinirliyim.
Bir abla, kardeşine bunu nasıl yapar?
Resmen Arif'e, Şirin'le yürümeyeceksin demişler.
Sözde annemin emanetiydim ben Bahar'a.
Ama ablan, öyle bir şey demedim dedi.
Sen de hemen inandın mı baba?
Kızım belki de...
...Arif istememiştir laf çıkmasın diye.
(Enver) Bak bir şey söyleyeceğim ben sana.
Hadi artık biz konuşmayalım bunları, sen de üzülüyorsun, ben de üzülüyorum.
-Benim sana iyi bir haberim var. -Ne haberi? Ne oldu?
Biri evin arsasını almak istiyor.
-Bizim evin? -(Enver) Bizim evin.
Fena da para vermiyor.
Şirin, ben satalım diyorum.
Hem bizim elimize para geçer hem de ablan rahat bir nefes almış olur.
Bizim evle Bahar'ın ne alakası var ki?
Olur mu öyle şey, ne demek ne ilgisi var?
-O ev annenin üzerineydi. -Ee?
Şimdi de mirasçılarının. Yani senin, benim, bir de ablanın.
Ama bu kadar olmaz. Bu kadarı da fazla!
Bahar'a ne? Bahar'la ne ilgisi var bizim evimizin, onun değil ki?
O ev benim. Benimle senin.
Allah Allah!
Hatta annem kaç defa dedi bu ev senin diye.
-Kızım tamam ama bak kanun-- -(Şirin) Kanun ne?
Kanun falan umurumda değil. O ev Bahar'ın değil çünkü.
Benim. Allah Allah!
Hayır, o beni gece vakti yalnız başıma bırakmadan önce düşünecekti, tamam mı?
Öyle ablaya böyle kardeş!
Tamam hadi, sonra konuşalım bunu, olur mu?
Sen sakinleşince. Hadi gel bakayım sen bana.
(Gerilim müziği)
O ev benim. Benimle senin, tamam mı?
-Hadi sen uyu şimdi. İyi geceler kızım. -İyi geceler.
(Gerilim müziği...)
(...)
(Gerilim müziği)
Cem Bey!
(Cem) Yukarı gel!
(Elektrik düğmesine basıldı)
(Gerilim müziği)
Yaklaş.
(Gerilim müziği)
Aradığınız paket bu, değil mi?
(Gerilim müziği)
Evet. Bu.
Biliyor musun, sen bu işleri yapmak için doğmuşsun.
Hayır, ben bu işi yapmak için falan doğmadım.
Ne oldu, bu siniri neye borçluyuz acaba güzel kız?
Bu akşam kız kardeşime yaptıklarınıza borçlusunuz.
Kız kardeşine yaptıklarım derken?
Adamlarınız Şirin'e saldırmış, sokak ortasında.
Hırpalamışlar, korkutmuşlar. Kızın üç kuruş parası vardı, onu da almışlar.
(Bahar) Ben size paketinizi bulacağımı söylemiştim ve buldum da.
Ne gerek vardı aileme zarar vermenize?
Ben yapmadım.
(Gerilim müziği)
Gidebilir miyim?
Son bir iş daha yapacağız.
(Cem) O kadar.
Cem Bey, ben son bir iş daha...
...yapmak istemiyorum, yapamam.
Zaten görüyorsunuz yapamıyoruz, elimize yüzümüze bulaştırıyoruz.
-O yüzden-- -Cuma günü son bir iş daha yapacağız.
Biliyorsun, bana hâlâ borçlusunuz.
(Gerilim müziği)
(Kapı vuruldu)
-Ne oldu? -son bir iş daha yapacakmışız.
Beklesenize, ne kapatıyorsun üstüme?
-Sonra bitecek miymiş peki? -Sözde bitecekmiş.
Ama bitmedi dese ne olacak ki?
Biz ömrümüzü korku ve tehditle mi yaşayacağız?
(Ceyda) Kız...
...bitecek dediyse biter be, ha?
Ben başka bir iş falan yapmak istemiyorum.
Adama da söyledim ama borcunuz var diyor.
Zaten yapamıyoruz da görüyorsunuz, elimize yüzümüze bulaştırıyoruz.
Ama madem son iş, yapacağız. Başka ne yapacağız?
Başka türlü bunlardan kurtulamayacağız.
Berşan, o adam...
(Fısıldayarak)...psikopat.
Tamam mı? Ve bizim peşimizi de bırakmayacak, bak göreceksiniz.
Gülüm, deme öyle be. Yani bak...
...Berşan doğru diyor. Son bir kez yapalım, kurtulalım şu işten.
(Ceyda) Dediğin gibi olursa, eğer herif bırakmazsa peşimizi...
...sana söz veriyorum polise gideceğiz.
Aynen, valla bu sefer olmazsa kesin polisteyiz.
Ama bir şansımızı deneyelim, belki kurtuluruz. Ha Bahar?
Çocuklar uyudu mu?
İçerideler.
(Kapı açıldı)
Kız kurban olurum, bu garipler kendi kendilerine uyumuşlar yerde.
Bahar şuna bak, bitirmişler koca yapbozu.
Senin çocuklar çok yaman ha.
Dorukcuğum, ablam, hadi kalk bakalım.
(Ceyda) Aç gözlerini.
(Bahar fısıldayarak) Tamam, mutfağa gel.
(Fısıldayarak) Sen ver Doruk'u. Sen Arda'yı kaldır. Hadi bakalım.
(Ceyda) Kurban olurum ben sana.
(Ceyda) Hadi kalk bakalım, yatağımıza gidelim. Gel annem.
Gel yatağımıza gidelim. Hadi bakalım.
Aferin.
Gel bakayım şöyle. Hadi.
(Ceyda) Oy, hadi oğlum.
Aferin. Oy kuzum.
(Müzik)
Sonra Arda, yapbozun bütün parçalarını koydu. Hızlı hızlı.
Evet, çok çok hızlı. Motor gibi, 'vın vın' diye.
Sahiden mi?
Anne, sen inanmıyor musun bize? Biz yalan mı söylüyoruz?
Nisan yalan söylemez.
Yavrum, ben öyle bir şey demedim ki niye inanmayayım size? İnanıyorum tabii.
Hayır, inanmıyorsun bize.
Dün geldim yanınıza, gelin bakın dedim. Ceyda ablama, sana dedim...
...ama kimse gelmedi.
Nisancığım, dün çok karışık bir gündü, tamam mı güzelim?
Ben sana niye bakmayayım?
(Korna çalıyor) Hadi, servis geldi çabuk!
Kalk, bekletmeyelim. Topladın mı çantanı, aferin.
Geç bakalım hadi.
Annem, oy, güzel oğlum benim.
Hadi ben gidiyorum, akşama görüşürüz, tamam?
Oh, mis kokulum.
Hadi koca amca, görüşürüz.
Bana bak, sakın oğluma huysuzluk etme ha. Bak sakın diyeyim!
(Kapı açıldı)
-Hadi bakalım, iyi dersler. -Sağ ol.
Dikkatli olun tamam mı? Hadi.
(Bahar) Yavaş.
Otur.
(Müzik)
Günaydın Ceyda.
-Günaydın gülüm. -Nereye?
Ben bugün işten erken çıkacağım da...
...o yüzden vakitli gideyim de Fazilet laf etmesin dedim.
Nereye gideceksin?
-Anlatırım sonra gülüm. Hadi görüşürüz. -Görüşürüz.
Ceyda, Arda ne yapıyor?
İyi, ne yapsın. Niye sordun?
Benimkiler zor uyandı da sabah, dün gece geç yattılar, uykuları bölündü falan.
Seninki ne yaptı onu merak ettim.
Yok, uyudu uyudu. Sabah da maşallah benden önce hortladı.
Tamam, ben alırım Arda'yı şimdi, kahvaltı ederiz beraber.
-Çok iyi olur valla. -(Bahar) Hadi git sen.
"Ben kalender meşrebim, güzel çirkin aramam"
"Gönlüme bir eğlence isterim olsun"
"Saçları samur, gözleri mahmur, biraz da şirin olsun"
"Olsun!"
Sabah sabah, bu neyin neşesi böyle?
Şimdi paketi bulduk. Bir de akşam senden kurtuluyoruz.
Ne?
Biz sana söylemedik mi onu?
Dün Bahar, Cem'e sormuş. Demiş ki biz Sado'yu ne yapalım?
Hani paketi de bulduk sonuçta yani.
O da demiş ki; yarın akşam hava kararınca...
...huzurevinin kapısına bırakıverin onu demiş.
"Kaşı gözü kara olursa olsun"
"Yanağında bir beni mutlaka olsun" (Kapı vuruluyor)
(Berşan) "Endamı şanlı, sohbeti tatlı"
(Berşan) "Biraz da şirin olsun"
"Olsun"
Ne oluyor be sabah sabah? Günaydın.
-(Berşan) Günaydın. -Arda'yı almaya geldim de.
Bugün Fazilet Hanım'a gitmeyeceğim.
Biz Arda'yla birazcık oyun oynarız dedim.
Merhaba Sadettin amca. Günaydın.
Akşam gidiyor ya. Ona bozuk.
Ay, sen gidiyorsun diye mi üzüldün?
Yok.
Sıkılmıştım zaten. Yemekler de kötü.
Bir de bunun suratını çekiyorum bütün gün karşımda.
Ben de istiyorsan kal birkaç gün diyecektim.
(Bahar) Hadi Ardacığım.
Kız sen ne biçim konuşuyorsun öyle boş boş?
Hem Cem dedi ya, yarın götürün diye!
İlla yarın akşam demedi ki.
Yarın akşam demiştir de sen anlamamışsındır!
Hem kendi dedi zaten sıkıldım, istemiyorum diye.
Yok. Sıkılmadım, istiyorum.
Ya şimdi dedin sıkıldım, istemiyorum diye!
Bahar sen neyin peşindesin? Niye ortalığı karıştırıyorsun?
Ne bağırıyorsun ya?
Kalsın adamcağız birkaç gün daha işte. Ne var canım? Allah Allah!
İyi, kalayım bari. Huzurevi kaçmıyor ya!
Hiç.
Hadi biz gittik.
Ne yapmışsın? Bu kapı kolu hep krem olmuş ya!
-Geç, geç Ardacığım. -Sus, çık, git ya!
(Müzik)
Kaldır beni.
Nereye kaldırıyorum seni?
Tuvalete gideceğim.
Bu kadar çay içersen zırt pırt çişin gelir tabii. Yürü!
(Bahar) Al bakalım Ardacığım.
Yapabilirsin.
(Müzik)
Hadi ben sana kahvaltı hazırlayayım.
Yumurtalı ekmek yapayım mı? Seversin.
(Duygusal müzik...)
(...)
(Duygusal müzik)
Günaydın.
Geçmiş olsun Şirin.
Sağ ol.
İyi misin peki?
İyi sayılırım.
En azından bu hâlime şükretmek lazım değil mi?
Ölebilirdim.
Allah korusun.
Nasıl oldu peki? Gerçi Bahar bir şeyler anlattı ama...
Boş ver.
Ben, şey...
...hazırsan beraber çıkalım diyecektim.
Benimle yürümene izin çıktı yani.
(Şirin) İstemez, sağ ol.
Ben, kendi başımın çaresine bakabilirim.
Aman laf çıkmasın değil mi?
Çünkü biliyorsun; bu ülkede bir kadın hakkında laf çıkmaması...
...canından daha değerlidir.
(Müzik)
Kahvaltın hazır Arda.
(Müzik...)
(...)
(Müzik...)
(...)
-Rahatsız mı ettim? -Efendim?
-(Ceyda) Rahatsız mı ettim? -Hayır. Dalmışım.
(Müzik...)
(...)
-(Raif) Ceyda... -(Ceyda) Efendim?
Benim bir sudoku kitabım vardı. Onu gördün mü?
Yok, görmedim. Ne zamandır bulamıyorsun?
Hani sen beni öptün ya geçen akşam.
(Raif) Onun sabahında masamdaydı.
Anam sen onu bulamazsın.
-Niye? -Çünkü bunamışsın!
Her haltı yanlış hatırlıyorsun. Kitabı da yanlış hatırlıyorsun. Bulamazsın.
Allah Allah!
Ben öpmüşüm onu. Yuh! Deve!
Ne öpeceğim seni be?
Enver abi kolay gelsin.
Sağ ol kızım.
Bir şey isteyeceğim senden.
Çocuklar geldiğinde onları servisten alabilir misin?
Alırım. Sen nereye?
Anlatırım sonra. Hadi görüşürüz, sağ ol.
(Müzik)
Ceyda Hanım.
(Ceyda) Geldim, geldim.
Ütülenecek mi bunlar?
Yok, verilecek bunlar.
Dolap çok sıkışıktı da biraz ferahlatayım dedim.
Tabii, verelim tabii. Var mı verecek birisi?
Yok.
Ben, siz alırsınız diye düşündüm.
(Fazilet) Tertemiz hepsi.
Vallahi öyle. Pırıl pırıl hepsi.
(Ceyda) Yeni gibi maşallah.
Alın o zaman hepsini.
Sağ olun vallahi. Çok makbule geçti.
Bayağı sevinecek insanlar.
Aa! Ben, siz giyersiniz diye düşünmüştüm.
Ha yok.
Giymem ben. Ben zaten sevmem böyle bezik bezik.
Kaşmir o elinizdeki.
Kız ben ne anlayayım kaşmirden be?
Aman zaten hayatımız kararmış.
Bari böyle üstümüzde başımızda azıcık renk olsun değil mi?
Peki.
Kız doğru diyorsun be.
Vallahi. Tabii ben alayım bunları.
(Ceyda) Yani vallahi sağ olasın.
Zaten benim öyle iyi bir yere giderken giyecek kıyafetim falan da yok.
Allah razı olsun vallahi.
Ben böyle işte cenazedir, hastanedir, oralara giderken...
...giyerim bunları. Sağ olasın.
Bak kız bunlar güzelmiş. Ben giyerim bunları.
Sağ olasın. Allah razı olsun.
(Müzik)
Onlar ne?
Şey, annen eski kıyafetlerini verdi de bana.
(Duygusal müzik)
Ceyda'ya kıyafet mi verdin sen?
Ay, sorma, verdim.
Neden?
Neden olacak? Üstü başı düzelsin diye. Görmüyor musun hâlini?
Ama verdiğime vereceğime bin pişman oldum.
Hiç akıl yok bu kızda.
Ben çıkarıp tertemiz canım kıyafetlerimi veriyorum, hanımefendi beğenmiyor.
Verirmiş birilerine.
Akıl alır gibi değil yani.
Sonunda lütfen razı oldu.
İyi, ben bunları hastaneye, cenazeye falan giyerim dedi.
(Fazilet) Düşünebiliyor musun?
Benim kıyafetlerim cenazelikmiş.
Kendi üstü başına bakmıyor.
Panterler, leoparlar, pullar, payetler.
O da öyle seviyor demek ki.
Raifciğim yapma Allah aşkına.
Göz var, izan var.
(Kapı zili çalıyor)
(Ceyda) Baktım ben. Baktım, baktım.
Bahar.
-Merhaba Ceyda. -Kız ne işiniz var burada?
Benim aklıma bir şey geldi de Fazilet Hanım'la bir görüşmem lazım.
Arda'yı da getireyim, hava alsın biraz dedim.
İyi yaptınız. Hani çalışmayacaktınız bugün?
(Fazilet) Aa, Bahar.
Merhaba Fazilet Hanım.
Benim aklıma bir şey geldi de geçen gün konuştuklarımızla ilgili.
Hemen gelip size anlatmak istedim.
Tamam, iyi ettiniz. Merhaba Arda.
Tabii müsaitseniz siz de.
Müsaidim. Hadi gel, terasa geçelim seninle.
-Merhaba Raif Bey. -Merhaba.
Tamam. Biz Arda'yla mutfakta otururuz o zaman.
Tıkma çocuğu mutfağa.
Bırak, nerede isterse oynasın.
Gel annem, gel üstümüzü çıkartalım.
Fazilet Hanım kusura bakmayın. Ben içeride size yalan söyledim.
Aslında benim size anlatacak bir şeyim yok.
Ben anladım zaten bir problem olduğunu.
Anlatın.
Siz fark ettiyseniz kesin Ceyda da fark etmiştir. Çok mu belli ettim?
Bilmem.
Neyse.
Bugün çok acayip bir şey oldu. Ama iyi bir şey, korkmayın.
Ben de gelip sizinle paylaşmak istedim. Çünkü size bir danışmak istedim.
-Konu nedir? -(Bahar) Arda. Konu, Arda.
Arda inanılmaz bir şekilde yapboz yapabiliyor.
Ama yaşıtlarının çok daha üstünde...
...yetişkinlere göre olan, yapbozları yapabiliyor.
-Öyle mi? -(Bahar) Evet.
Çocuklar görmüşler. Bana bahsettiler.
Yani tabii ben onlar abartıyor diye düşündüm.
Nisan'la Doruk bu sonuçta.
Ama sonra bir baktım, kendi gözlerimle gördüm.
(Bahar) İnanılır gibi değil. Hızına inanamazsınız.
(Bahar) O kadar hızlı yapıyor ki.
Ben tabii bunun ne demek olduğunu bilmiyorum.
Yani bir insan yapboz yapabiliyor diye, hayatı kurtulur mu...
...bilmem, belki de kurtulur.
Ceyda'ya söylemeden önce size bir danışmak istedim.
Çünkü arkadaşımın boşuna heveslenip hayal kırıklığına uğramasını hiç istemem.
Ama belki de Arda çok zeki bir çocuk ve henüz biz fark etmedik.
Çünkü ben hastanede, Doruk'u hastaneye götürdüğümde...
...otizmli bir doktorla tanıştım.
Ve dedim ki; eğer otizmli bir birey doktor olabiliyorsa...
...Arda'nın hayatı kurtulabilir belki.
(Fazilet) Bir sakin ol Baharcığım.
Bu çok güzel bir haber.
Otizmli çocukların bir kısmında...
...böyle özel yetenekler olduğu biliniyor zaten.
(Fazilet) Bakarsın Arda da bu gruba giriyordur.
Zaten ben Arda'nın durumuyla ilgili, vakıftan bir arkadaşla görüşecektim.
Bu durumda, bu görüşmeyi biraz hızlandırırız.
Gerçekten mi? Yani bu iyi bir şey olabilir diye mi düşünüyorsunuz?
Olabilir tabii. Niye olmasın?
(Bahar) İnşallah, inşallah.
Kusura bakmayın, öyle bir anda sevinince heyecanlandım.
Olur mu? Bu kadar güzel bir haber...
...kucaklaşmayı hak eder. Gel.
(Müzik)
Ne haber?
(Raif) Oynuyor musun arabayla?
(Duygusal müzik...)
(...)
Annem yer misin?
Küçük bir parça hadi.
(Ceyda) Teşekkür ederim.
(Duygusal müzik)
Afiyet olsun. Şeker de burada.
(Emre) Merhaba Şirin.
Buyurun Emre Bey.
Rica etsem şunları alır mısın?
Nedir bunlar?
Eski magazin dergileri. Sahaftan aldım.
Böyle masalara dağıtın. Müşterilerin ilgisini çeker.
Tamam, olur.
Başını mı çarptın? Geçmiş olsun.
(Emre) Arif, benlik bir şey var mı?
-Hoş geldiniz. -Hoş bulduk.
(Arif) Birkaç tane imza var.
-Şurası. -(Emre) Tabii.
Aa!
Ne oldu?
Fazilet Aşçıoğlu'nun röportajı varmış.
Ben çok severim de kendisini.
Çok şık değil mi?
Öyle.
Hastasıyız kendisinin.
-Paketleri unutmayın Ceyda Hanım. -(Ceyda) Tabii.
-(Ceyda) Toparladım hepsini. -Tamam. Ben yardım edeceğim sana.
Kız yüklenme hepsini.
Sen onu bırak. Şimdi burada uğraştırma.
-Yarın görüşürüz. -Konuşuruz.
-(Ceyda) Bahar... -(Bahar) Efendim?
Bu Cem Bey aradı mı seni akşam için?
Ceyda ne diye hatırlatıyorsun o adamı şimdi?
Vallahi içim ürperiyor yani onun adını bile duyunca.
Son iş falan diyorum. Yok, ben yapamayacağım galiba.
Gülüm haklısın da konuştuk ama bunları.
Başka çaremiz yok ki.
Allah korusun, çoluğumuz çocuğumuz var bizim.
Diklenilir mi o herife be?
Şirin'e yaptıklarını gördün.
Onu ben yapmadım dedi.
Allah Allah!
Başka kim yapacak be?
Ne bileyim?
Bir de Aferin, iyi iş çıkardınız falan demiyor mu...
...sanki normal bir iş yapıyormuşuz gibi.
Vallahi boşu boşuna yapıyoruz şu işleri.
Aferin diyeceğine azıcık para verseydi.
Ceyda ben ne diyorum, sen ne diyorsun?
Kızım benim çok paraya ihtiyacım var.
Yani dedim sana.
Tamam, Emre'nin sesi soluğu çıkmıyor ama bırakmayacak bu işin peşini.
O yüzden ben böyle güçlü kuvvetli bir avukat tutacağım.
Vermeyeceğim Arda'mı kimseye.
Konuşma öyle çocuğun yanında!
Aman yok, Emre hıyarı o gün geldi de her şeyi Arda'nın yanında konuştu.
Var çocuğumun her şeyden haberi.
Neyse.
Şuradan çıkalım, ben ayrılacağım sizden.
Nereye?
Dedim ya bugün işten erken çıkacağım diye.
Kısmet'e gideyim diye düşündüm. Çok dişli bir avukat o.
Vermez Arda'mı kimselere.
İyi düşünmüşsün. Bir şey yapılabiliyorsa o bilir.
(Ceyda) Hadi gülüm, Arda'm sana emanet.
Tamam, merak etme.
(Ceyda) Oh, annem.
Onların içine de bakarsın.
Böyle yolda ihtiyaç sahibi birine falan denk gelirsen verirsin.
Ceyda saçmalama. Fazilet Hanım bunları sana sen giy diye vermiş.
Bakarsın eve gelince. Bırak şimdi bunlar, düşünme. Hadi görüşürüz. Gel canım.
(Müzik...)
(...)
(Müzik)
Kolay gelsin baba.
Hayırdır bu saatte?
Sana iş getirdim.
Çok yoruldum.
Kafe için masa örtüsü dikilecek.
Ölçüler de bunlar. Vereyim sana.
(Şirin) Artan kumaşlarla da peçete falan yaparsın.
-Artık ne kadar çıkarsa. -Tamam, tamam.
Sağ olsun Emre Bey, elinden geleni yapıyor destek olmak için.
Küs müyüz?
Yok. Niye küs olalım?
Yüzün asık.
Seninle ilgisi yok. Benim başka şeye canım sıkkın.
Ne oldu?
Baba.
Benim Ceyda'ya canım çok sıkıldı.
Başına gelmeyen kalmadı bu kızın.
Bu Arda--
Sen şu çocukların karışma mevzusunu diyorsun.
Ben de bir şey sandım.
Senin haberin var mıydı?
(Şirin) Evet.
Ama başkalarının işine burnumu sokmadığım için artık söylemedim sana.
Sen nereden öğrendin?
Ablan uğradı az önce, o anlattı.
Ceyda, Kısmet Hanım'a gitmiş.
(Enver) Bir yardımı olabilir mi diye soracakmış.
Nasıl yani?
Ceyda, Emre'ye karşı, Kısmet'ten mi yardım isteyecekmiş?
Evet.
Yani bizim Arif'in kardeşi Kısmet'ten.
Evet, Arif'in kardeşi Kısmet'ten.
-(Enver) Kadın avukat Şirin. -Çok iyi.
-Ne gariplik var bunda? -Garip değil de komik yani.
Oha!
Neyin komik olduğunu söylersen belki beraber güleriz.
-Bence gülemeyiz. -(Enver) Niye?
Emre'yle Kısmet sevgili de ondan.
Ne?
(Ceyda) Yani sonra ben dedim ona yapma, etme diye ama...
...Emre, Nuh diyor peygamber demiyor.
Yani Kısmet Hanımcığım, bizim durumumuz bu.
Vallahi tek umudum sizsiniz.
Ben bu Emre'ye karşı ne yapabilirim onu danışmaya gelmiştim size.
(Ceyda) Yani adam basbayağı pislik çıktı.
Sen niye milletin düzenini bozuyorsun değil mi ama?
Bu çocuk, yıllardır bu insanları anası babası bilmiş.
(Ceyda) Bu insancıklar da bu çocuğu evladı bilmiş.
(Ceyda) Kolay mı canım çocuğu ailesinden ayırmak?
Ben anlamıyorum. Emre parasına puluna güveniyor herhâlde.
Bir de bu, anasından babasından pek sevgi görmemişti.
O yüzden kolay sanıyor herhâlde bu işleri.
Kısmet Hanım, bak sen de kadınsın. Anlarsın benim hâlimden.
Gel şu (Bip) gününü gösterelim be.
Ceyda bir dakika.
Öncelikle, bu tür kelimeler kullanmamanı rica edeceğim senden.
-Ne tür kelimeler? -Yani Emre hakkında pislik...
...(Bip) demeni istemiyorum.
Tamam canım, aramızda diyorum, başka yerde demiyorum.
Aramızda da söyleme. Çünkü sanırım sen konuyu bilmiyorsun ama--
Bilmiyorum tabii. Bilsem niye geleyim buraya?
Kendim hallederdim.
Ama ben düşündüm taşındım, güçlü kuvvetli avukat çözer ancak benim işimi dedim.
O pek mümkün değil. Yani ben sana yardımcı olamam.
Ne... Neden?
Param yok diye mi?
Hayır.
Çünkü ben, Emre'nin avukatıyım.
Ne alaka be?
Ceyda, biz Emre'yle beraberiz.
Nasıl beraber?
Sevgiliyiz yani.
(Müzik)
Ama yine de iyi oldu buraya geldiğin.
Çünkü zaten Emre de sana haber vermek istiyordu.
(Müzik)
Biz çocuklara ulaştık.
Yani Arda'yla aynı gece doğan diğer iki çocuğu da bulduk.
Aileleriyle konuştuk.
Kendi rızalarıyla test yaptırmaya razı oldular.
Bir bak istersen.
Bu iki çocuktan biri senin öz çocuğun.
Hangisi olduğunu birkaç güne öğreneceğiz.
(Müzik...)
(...)
(Kapı vuruluyor)
Ceyda ne yaptın? Merak ettim seni. Ne oldu?
Sevgililermiş.
Ne?
Kısmet'le Emre.
Ne diyorsun sen ya?
Kısmet kendi dedi.
Biz beraberiz diye.
Aa!
Emre'nin avukatlığını da yapıyormuş.
Artık ben hayatta alamam Arda'mı.
-Yüzünü bile göstermezler bana. -Dur bakalım canım.
Emre Bey'in amacı sana Arda'yı göstermemek değil ki.
Ya da senin elinden almak için uğraşmıyor.
Adam kendi çocuğunu bulmak istiyor.
Bulmuş zaten.
Nasıl bulmuş?
Aynı gece doğan iki çocuk daha varmış.
İkisinin de anasına babasına ulaşmışlar.
Böyle al, bak diye...
...dosya uzattı o Kısmet karısı.
Baktın mı?
Yok, bakmadım.
Nasıl bakayım be?
Ben Arda'mın derdindeyim.
Bahar, ben başka çocuk istemiyorum be.
Alsın onlar güle güle büyütsünler işte.
(Kapı vuruluyor)
Dur, tam da sırası.
Bahar eve gelmeniz lazım, bir durum var.
Gelemeyiz, çocuklar uyuyor. Ceyda da gelemez şimdi.
Bahar gelmeniz lazım, hadi.
Hadi, çabuk!
-Ne oldu be? -Bahar hadi.
-Ne oldu? -Gelmeniz lazım, bir durum var, dedi.
Ben nasıl geleyim? Çocuklar uyuyor. Sen baksana.
Kesin lüzumsuz bir şeydir.
(Müzik)
Bahar gel gülüm, gel.
-Ne oldu? -Gel.
Ne oldu?
Ne işi var bunların burada?
Özür dileyeceklermiş.
Abla kusura bakma o akşam için. Üzdük seni, kafamız bulanıktı.
Kusura bakma.
Benim kardeşime de siz mi saldırdınız? O paltoyu giyen kıvırcık saçlı kıza?
Evet ama o iş senin bildiğin gibi değil. O kendisi istedi bizim saldırmamızı.
-Hatta bize para bile verdi. -Ne?
Siz bana saldıracaksınız, sevgilim gelince de bırakıp gideceksiniz, dedi.
Biz de saldırdık, dövdük ama sevgilisi falan gelmedi.
Sizi kim dövdü böyle?
Bilmiyoruz abla, temiz bir dayak yedik.
Bir de bunları ablaya anlatın dedi, anlattık.
Yarın gelirken de üstüne doğru düzgün bir şeyler giysin, dedi.
-Kim giyecekmiş? -Bahar kimse o.
(Müzik)
Benim aklıma gelmişken...
...cüzdanı aldım, dün paltonun cebindeydi.
Özür dileyerek bunu da veriyorum.
(Gerilim müziği...)
(...)
-(Bahar) Günaydın Enver abiciğim. -Günaydın Baharcığım.
Sabah yetişemedim çocuklara. Şirin'e kahvaltı hazırladım, moral olsun diye.
-Yeni indim ben de. -Olsun, iyi yapmışsın.
Ben de bir bekleyeyim onu, gitmeden göreyim.
-Öyle mi? -Evet.
İyi iyi.
-Çay ister misin? -Yok, sağ ol. Ben evde içtim.
Günaydın Arifciğim.
Günaydın Arif.
Günaydın Enver abi. Günaydın.
-Nasıl oldu Şirin, iyi mi? -İyi, nasıl olsun?
Korkmuş zavallı kızcağız, sinirleri bozulmuş.
Bugünlerde böyle terslik yaparsa size kusura bakmayın, olur mu?
Tabii, sen merak etme. Ben onu hep hoş görürüm.
Bana çok kızgın. Haklı da aslında, eşeklik ettim.
Ben beraber yürümeyelim dedim.
Arifciğim senin de bir bildiğin vardır.
Ama sen de onu böyle akşam saatinde...
...bırakmasaydın iyiydi.
Tabii öyle yapmasaydın daha iyiydi Arif.
Baharcığım, tamam. Şimdi gelir nasıl olsa Şirin...
...konuşuruz, hallederiz hep beraber.
Geliyor zaten. Şirin gel.
-Yok, ben geç kalmayayım. -Gel yahu, gel.
İki dakikadan geç kalmazsın, gel. Bir şey söyleyeceğim sana.
-(Şirin) Merhaba. -(Arif) Merhaba.
Arif...
...çok üzülmüş senin başına gelene...
...Şirin bana haklı küsmekte, diyor. Hadi kızım, barışın artık.
Ben, Arif'e küs değilim ki.
Yani Arif'in kendi isteğiyle böyle bir şey yaptığını düşünmüyorum zaten.
Başkalarının dolduruşuna gelmiştir kesin.
Tabii kesin öyledir, bence de.
Şirin bu arada unutmadan, sana bir şey vermem lazım.
Cüzdanım. Nerede buldun?
Sahi Bahar, sen nereden buldun bunu? Atmışlar mı çocuklar?
Yok atmamışlar. Kendileri verdiler.
Şirin'e saldıran çocuklar.
Çok özür diliyorlar, çok pişman olmuşlar.
Paran falan, her şey içinde duruyor.
Öyle pişman olduk deyince, her şey bitiyor muymuş?
Bitmiyor tabii. Herkes pişman oldum der, özür diler.
Kimisi bunu içten yapar ve değişir...
...ama kimisi özrünü diler yine de aynı kötü kalpli...
...düzenbaz ve yalancı insan olmaya devam eder, değil mi?
Hmm.
-Neyse, ben gidiyorum. -Şirin gitmeden sana bir şey soracağım.
Sen bize tam olarak anlatmadın bu çocuklar sana nasıl saldırdı...
...neden saldırdı. Bir anlatsana.
Ne demek anlatmadım? Anlattım ya her şeyi.
Yok, hepsini anlatmadın. Mesela çocukların sana saldırması için...
...onlara para verdiğini, bize söylemedin değil mi?
Ne?
Ben onlara para mı vermişim?
Deli miyim ben? Beni dövsünler diye para vereceğim?
Siz (***) kafası yanmış çocuklara mı inanıyorsunuz?
Yok artık!
Yazıklar olsun! Vallahi yazıklar olsun!
Bu kadarı da pes!
Doğru mu? Kendini mi dövdürmüş?
Enver abiciğim çok özür dilerim ama doğru. Evet, öyle yapmış.
Bilmeniz gerekir diye düşündüm.
Çünkü onun insanları kandırmasına daha fazla tahammül edemiyorum.
-Enver abi... -Enver abi.
İyi misin?
İyisin değil mi?
İyiyim kızım, hadi siz işinize gidin.
-Kusura bakma. -(Ceyda) Bahar.
Hadi gülüm, geç kalmayalım.
Görüşürüz Enver abiciğim. Bir şey olursa ara beni tamam mı?
Tabii, iyiyim iyiyim.
-Ne kadar iyi olunursa. -Ben buradayım.
Babalık?
Ne oldu?
(Bahar) Şirin'in olayını anlattım da biraz üzüldü tabii.
Kıyamam ya.
-Sana su getireyim mi ister misin? -Yok, kusura bakma olur mu?
Enver abi estağfurullah.
Aptallar!
Hemen ötmüş pislikler!
(Müzik)
-Çok güzel oldun. -Yok be.
Vallahi güzel oldu ya.
Çekiştirip durma öyle.
Kız, bana çok kapalı.
(Kapı ziline bastı)
Hoş geldiniz.
-Merhaba. -Merhaba Fazilet Hanım.
Merhaba. Ne güzel olmuşsunuz Ceyda Hanım.
Vallahi mi?
Evet, çok yakışmış. Güle güle giyin.
Sağ olun.
Ne oldu senin giysilerine?
Şey... Bugün yer silmeyeceğim de sadece ütü var.
Değişiklik olsun demiştim, beğenmedin mi?
Çok yakışmış.
-Anneme benzemişsin. -Hadi oradan be!
Yani fena mı canım annene benzemek?
Taş gibi kadın. Biz de keşke o yaşa geldiğimizde onun gibi olabilsek.
Bakımlı, pırıl pırıl. Onun yaşındakiler şeylerini tutamıyorlar be.
Neylerini?
Sırtlarını.
Böyle sırtlarını dik tutamıyorlar, iki büklüm oluyorlar da onu dedim.
Anladım.
Baharcığım biz, odaya geçelim seninle.
(Müzik...)
(...)
(Müzik...)
(...)
(Geçiş sesi)
(Berşan) Merhabalar.
-(Kuyumcu) Merhabalar. Hoş geldiniz. -(Berşan) Hoş bulduk.
(Geçiş sesi)
(Müzik)
(Emre) Şirin.
İyi misin?
-Seslendim duymadın. -İyiyim.
Emre Bey, ben izin günümü değiştirebilir miyim? Yani bu haftalık.
(Şirin) Yarın kullanabilir miyim? Önemli bir işim var da.
Bunu Arif'e soracaksın.
(Emre) Arif.
Ne oldu?
-Yarın izin kullanabilir miyim? -Neden?
Ailevi sebepler.
İyi, peki.
(Gerilim müziği)
Şu keke bir bakacağım.
Raif'e de götüreyim değil mi?
Götürün tabii. O benim kekimi sever.
Şey... Ben bir şey soracağım da.
Raif, hani kaza geçirdi ya...
Evet.
Ne kadarlık bir kaza o?
Ne demek ne kadarlık bir kaza?
-Hani bacakları tutmuyor ya. -Evet.
O kadar mı yani?
Kekin beş dakikası var.
Sonra çıkarın lütfen.
(Sessizlik)
-Kekin beş dakikası var. -Tamam.
Devam edelim mi?
Annenize gittiğiniz günde kalmıştık.
Çok memnun olmuştur herhâlde.
Yani memnun olmuştur tabii ama...
...ben onu görür görmez anladım. Bana...
Bana çok kırgındı.
Şimdi düşününce tabii anlıyorum onu da.
Haklıydı bana kırgın olmakta.
(Kapı zili çalıyor)
(Sokak kapı açıldı)
-Teşekkürler. -İyi günler.
-Kimeymiş o? -Raif'e.
Raif! Paket geldi sana!
Kızım bağırmasanıza, yanına gidin.
(Raif) Siz açın, size zaten.
Siz açın.
Aa!
Sizeymiş zaten.
Aa!
Sezercik bana hediye mi almış?
Kıyamam be.
-Çok güzel değil mi? -O kadar güzel ki gözlerimi alamıyorum.
Bu ne güzel şey be.
-Sen beğenmedin mi anne? -Daha çok Ceyda Hanım'ın tarzı.
Aa!
Ama ben sana almıştım.
Ne?
Annenin miydi? Pardon.
Denemeyecek misin?
Espri yapıyorsan hiç komik değil.
Sen ne zaman gördün, benim böyle bir şey giydiğimi?
Giy işte ne var?
Evde iki Fazilet görmektense...
...iki Ceyda görmeyi tercih ederim.
Bence sana bir Ceyda, bir de Fazilet yeter.
Buyurun, sizin olsun.
(Müzik)
Artık beni öpmüştün diyebilirsin.
(Müzik)
Ne var?
Sana bunu getirdim.
Belki Fazilet Hanım'a vermek istersin.
Eğer onda yoksa, bunu görmek onu mutlu eder.
Ay, çok iyi.
(Müzik...)
(...)
Oh!
Ay!
-Ne oldu? -Yoruldum.
Uzun zamandır çalışmıyorum ya, pratiğimi kaybetmişim.
-Nasıl gidiyor peki? -İyi.
Çok merak ediyorum...
...Bahar'a olan bu merakının arkasında ne var?
Saf bir merak olamaz mı?
Niye arkasında, başka bir şey olduğunu düşünüyorsun?
Seni tanıdığım için olabilir.
Belki de beni hiç tanımadığın içindir.
Yıllardır bu evde dip dibe yaşıyoruz.
Bu söylediğin mümkün mü?
Vallahi ben de seni çok iyi tanıyorum zannediyordum ama...
...yanıldığımı gördüm.
Bana sorsalar; bin yıl geçse Raif, Ceyda'yla ilgilenmez derdim.
Ama hayat...
...bir gün herkesi yalancı çıkarabiliyor.
Niye güldün?
Peki...
...Ceyda, Raif'le ilgilenir mi sence?
İlgilenmese benim ağzımı aramazdı herhâlde.
Hangi konuda?
Ka-Kazada tam olarak...
...ne kadar...
...hasar aldığın konusunda.
(Hareketli müzik...)
(...)
(Müzik)
Nerede bu ya!
(Müzik)
-Merhaba. Kolay gelsin. -Merhaba. Hoş geldiniz.
Ben yakında evleneceğim de nişanlım da bana...
...git bir bak bakalım bir şeyler beğenirsen alırız, dedi.
Ben de öyle bakınıyorum.
Olur, yardımcı olalım. Nasıl bir şey düşünüyorsunuz?
Ee, şimdi şöyle...
...ben modern şeylerden ziyade eski parçaları seviyorum.
Böyle yüzük olur, küpe olur. Ama kolye falan istemem.
Evet ama gelenektir. Düğün seti olunca gerdanlık olmalı.
Değil mi? Haklısınız siz de.
Ee, ben her zaman kullanabileceğim bir şey istiyorum.
Mesela bir yemekte de takabileyim.
Ama eski olması önemli.
'Vintage' parçalara değer veririm de.
(Kuyumcu) Aslında bir takım var elimde ama...
...fiyatı biraz pahalı. -(Şirin) Önemli değil.
-Görebilir miyim? -Tabii.
Benim nişanlımın ailesi pek bir varlıklı da...
...fiyatı önemli değil o yüzden.
Ayy!
-Buyurun. -Çok güzel.
(Şirin gülüyor)
Buldum seni.
-Şey, dokunabilir miyim? -(Kuyumcu) Tabii, buyurun.
Ama sen çok güzelsin.
Ee, ne kadar?
200 bin civarı.
Önemli değil. Yani çok bir şey değilmiş.
Ee, fotoğrafını çekebilir miyim?
Tabii çekebilirsiniz. Taşların sertifikası yok ama...
...nişanlınızı kimi istiyorsa teyit ettirebilir.
Yok, ben size güvendim.
Şimdi ben bunun fotoğrafını çekeyim de nişanlıma göstereyim.
Eğer o da beğenirse alırız. Ay, evet.
Çok güzeller.
Biraz daha yakınlaştırayım.
(Müzik)
(Kapı zili çalıyor)
-(Raif) Hoş geldin. -Hoş buldum.
(Raif) Bahar yok mu bugün?
Yok.
Çalışmıyorlar bugün.
Ne oldu?
Hiç.
Bakıyorum öylesine.
Ne bakıyorsun be? Uzay mekiği miyim ben?
Hadi, çok işim var benim. Geç içeri sen.
Aa, hadi geç. Yılan mı bakıyorsun, yapboz mu yapıyorsun hadi gitsene be.
Allah Allah!
(Müzik...)
(...)
(Kapı zili çaldı)
(Müzik)
Baktım ben.
(Müzik...)
(...)
Raif.
Fazilet Hanım'a gelmiş bu.
-Ver ona. -Banyoda.
-Koy masasının üstüne. -Evet, doğru diyorsun.
(Müzik)
(Kapı kapandı)
(Müzik...)
(...)
(Telefon çalıyor)
İşte.
Dilek Hanım.
Çok iyiyim efendim, teşekkür ederim. Siz nasılsınız?
Evet, dün aradım sizi.
Bir konuda danışacaktım da.
Müsait misiniz?
Peki. Bakın...
...benim yanımda genç bir hanım çalışıyor.
Ee, oğlu var yedi yaşında.
(Fazilet) Vaktiyle otizm teşhisi konmuş. Fakat...
...son zamanlarda bir değişiklik fark etmişler.
(Fazilet) Bu yapbozlar var ya müthiş meraklı onlara.
(Fazilet) Öyle ışık hızıyla yapıyor.
(Fazilet) Evet. Bu yaştaki çocuk için inanılmaz yani.
(Fazilet) Acaba özel eğitim mi alması gerekiyor?
Ee? Öyle mi?
Aa!
Evet.
Evet, biliyorum. Öyle mi?
(Müzik)
(Fazilet) Ceyda Hanım.
Geldim.
(Fazilet) Gelin! Harika bir haberim var.
Gelin şuraya oturun. Geç, geç, geç.
-Gel, otur. -Ne oldu?
Tamam. Kötü bir şey değil. Çok iyi bir şey.
Çok güzel haberlerim var.
-(Ceyda) Aa! -Arda'yla ilgili.
-Arda'yla mı ilgili? -(Fazilet) Evet, evet.
(Müzik...)
(...)
(Ceyda ağlıyor)
(Fazilet) Ayy! Ayy!
(Fazilet) Evet. (Fazilet gülüyor)
Çok teşekkür ederim. Sağ olun.
Rica ederim, rica ederim. Oturun şöyle.
-Sağ olun. -Hadi hadi, her şey çok iyi olacak.
(Müzik...)
(...)
Merhaba.
(Kapı kapandı)
Merhaba.
Baktın mı?
Hayır. Sen aç istedim.
(Müzik)
Otur istersen.
(Müzik)
Arif! Arif!
Emre nerede?
Az önce çıktı, acelem var dedi. Niye?
Hadi be!
Ay Arif be!
(Kafe ortam sesi)
Ne oldu? Niye sarıldık biz şimdi?
Çok önemli bir şey oldu. Benim bunu Emre'ye anlatmam lazım ama...
...arıyorum arıyorum, açmıyor. Şunu bir arasana. Bak, Arda'yla ilgili.
-Kurban olurum şunu bir ara, ne olur. -Tamam. Tamam, ararım.
-Yaşa be! -Ceyda! Ceyda!
Ceyda, ya kızım millet bakıyor!
İş yeri burası. Hayret bir şey!
Aman, neyse canım. İyi bari Şirin yok ortalıkta.
-Yok. Çalışmıyor bugün. -Çok şükür.
Hadi ara, ara.
(Kafe ortam sesi)
Ver ver, bana ver.
(Arama tonu)
Açmıyor!
(Gerilim müziği)
Açmıyor!
Gel oturalım şöyle gel.
Birazdan yine ararız. Belki o sırada gelir.
(Arif) Sen de bana anlatırsın neler olduğunu.
Bir şey içer misin? Çay falan vereyim mi?
İçerim vallahi be. Ne zamandır, ağız tadıyla bir çay içmiyorum.
-Bir çay içerim. -İyi, tamam.
(Müzik)
Hadi aç da hangisi senin çocuğun öğrenelim artık.
(Gerilim müziği...)
(...)
(Post makinası kâğıt çıkarıyor)
-İyi akşamlar Arif abi. -İyi akşamlar Mehmetciğim.
(Müzik)
Ceyda.
(Arif) Kapatacağız.
Sen de yarın artık verirsin müjdeni olur mu?
Şey mi yapsak? Sen Kısmet'i mi arasan?
Onlar şeymiş ya. Belki yanındadır.
Onu da aradım zaten.
Onun da telefonu kapalı.
Neyse.
İyi haber bekler değil mi zaten?
Bekler bekler.
Gidelim o zaman eve.
Tamam. Ben montumu alayım, çıkalım beraber.
(Müzik)
(Kapı açıldı)
Hadi bakalım, hazır mısınız?
Anne çok güzel olmuşsun.
Evet, çok güzel olmuşsun.
Teşekkür ederim canlarım benim. Hadi bakalım, kalkın.
-Ceyda ablanızı da üzmeyin tamam mı? -(Doruk) Tamam.
Ne zaman geleceksin?
İki üç saate gelirim herhâlde anneciğim.
-(Doruk) Ben seni çok özlerim. -Ahh!
Ah oğlum ah ah!
Özür dilerim.
-(Bahar) Tamam. -Dorukcuğum ne yaptın?
Tamam, önemli değil. Olabilir. Tamam, önemli değil. Korkma.
(Kapı vuruluyor) Olur öyle, önemli değil.
Tamam, bir şey olmaz. Kuruturum geçer şimdi. Tamam.
-Kız ne oldu üstüne? -Sorma, sulu boya döküldü.
İki dakikada kuruturum ben şimdi. Önemli değil.
Dur, dur, dur! Sen böyle mi gideceksin?
Evet.
Kız adam özel haber yolladı, düzgün giyin diye. Böyle kotla olur mu?
Ne var canım? Saçımı topladım, makyaj bile yaptım. Ne?
Yok, öyle makyajla olmaz. Dur, ben sana bir şeyler getireyim.
-Ne getireceksin? -Ya Fazilet'in takımlar var ya...
...cenaze işi. Onu getireyim.
-Olur mu ki? -(Ceyda) Yahu olur, üff!
Hişt Ceyda!
Sen ne yaptın? Emre Bey'i bulabildin mi?
Yok, bulamadım. Anlatırım bir ara.
(Televizyon açık)
(Müzik...)
(...)
Üff!
(Televizyon açık) (Müzik...)
(Telefon çalıyor)
-Efendim? -(Şirin ses) Baba...
...ne zaman geleceksin? -İşim bitince. Sen bekleme beni.
Ne zaman bitecek işin? Seninle konuşmam lazım.
(Şirin ses) İki gündür benden kaçıyorsun.
(Şirin ses) O olay öyle değil.
Şu an çok işim var benim.
(Müzik)
Sen gelmezsen ben gelirim.
(Müzik)
(Ceyda) Vallahi bak böyle daha iyi oldu.
Maşallah. Pek de güzel oldun.
Kız çok yakıştı. Vallahi bak bende böyle durmazdı.
Dururdu canım, niye durmasın? Sende daha güzel dururdu hatta.
(Ceyda) Kız Bahar...
...bu herif seni böyle görünce âşık olmasın sana?
Tövbe tövbe Ceyda! Ne diyorsun sen ya?
Zaten elim ayağım titriyor! Böyle şeyler söyleyip, beni...
...strese sokma daha fazla.
Kız ne bileyim? Fıstık gibi olmuşsun. Çok korkuyorum!
(Bahar) Çok mu oldu böyle? Bak sen şimdi öyle deyince...
...ben de korktum! Değiştirsem mi? -(Ceyda) Yok. Yok, iyi.
Ayakkabılar da sıkıyor zaten.
Şey ne diyeceğim? Şu moruğu, yarın götüreceğimizi söyle...
...vallahi atarım camdan aşağıya görürsünüz!
(Telefon çalıyor) Deme öyle şeyler Berşan.
-Arıyor, Cem Bey arıyor. -Aç, aç.
Alo, Cem Bey?
Ben geldim. Aşağıdayım.
-(Cem) Arkadaşların yanında mı? -(Bahar ses) Evet, yanımdalar.
Hoparlöre alsana, bir şey söyleyeceğim.
Tamam.
(Cem ses) Merhaba kızlar.
-Merhaba. -Merhaba.
Berşan, yarın evine dönmeni istiyorum.
-Gerçekten mi? -(Cem ses) Evet. Gerçekten.
Senin bütün borcunu silmeye karar verdim.
(Berşan gülme sesi)
Ce-Cem Bey çok sevindim ben. Çok mutlu oldum. Çok teşekkür ederim.
Allah sizden razı olsun.
Ee, şey biz peki?
Bu Berşan'a özel.
(Berşan gülüyor)
Bana özel çünkü ben çok özelim.
(Cem ses) Bahar, sen artık aşağıya inebilirsin bence.
(Cem ses) Ha Berşan.
Buyurun Cem Bey buradayım, dinliyorum ben. Buyurun.
Bir de eve giderken, babamı da yanına almayı unutma.
Artık seninle kalacak.
Ne?
Anlamadım! Dur bir dakika kapattı mı?
-(Berşan) Ne dedi o? Ne dedi ? -Kapattı.
Koca amcayı da götürecekmişsin evine.
Hadi ben gidiyorum.
Gidiyorum ben. Senin telefonun hep yanında olsun olur mu?
Ben olur da ararsam, bir şey olursa beni duy. Hemen aç telefonu tamam mı?
Tamam gülüm. Sen de çok dikkat et kendine.
Böyle tuvalet falan bulduğun yerden ara beni, tamam mı?
-Tamam, ararım. -(Ceyda) Tamam mı?
(Ceyda) Hadi güle güle.
-Hadi Allah'a emanet ol. -Tamam.
Hadi.
Allah'ım bana yardım et! Yapabilirim!
Ay Allah'ım! Bismillâhirrahmânirrahîm!
Off!
(Gerilim müziği)
(Geçiş sesi)
(Enver) Bu Cem Bey, benim yeni müşterim.
Merhaba. Memnun oldum.
Merhaba. Ben de memnun oldum.
(Geçiş sesi)
(Gerilim müziği...)
(...)
(Araba çalıştı)
(Gerilim müziği...)
(...)
(Araba motor sesi)
Çok güzel olmuşsun.
(Araba motor sesi)
Sen benden hoşlanıyor musun?
Hı?
Ben de öyle tahmin etmiştim.
Hislerim karşılıksız.
En azından şimdilik.
(Gerilim müziği)
-Baba! -Hah!
(Şirin) Hani çok işin vardı?
Sen bayağı uyuyorsun.
Çalışıyordum ben. Arada içim geçmiş.
(Şirin) Uydurma.
Hiçbir işin yok.
Sırf beni görmemek için gelmiyorsun yukarı.
(Şirin) Dün sabah, Bahar'ın söylediklerine inandın değil mi?
Hiç şaşırmadım, her zamanki gibi.
Tabii.
Ben yalancı ve güvenilmezim.
(Gerilim müziği)
Kötü kalpli bir üçkâğıtçıyım.
Ama Bahar...
...kusursuz melek.
Söyle söyle.
Öyle düşünüyorsun değil mi?
-Evet, öyle düşünüyorum. -Ama yanılıyorsun.
Hem de çok.
Merak etme. Yakında sana onun göründüğü gibi biri olmadığını ispatlayacağım.
O zaman kimmiş üçkâğıtçı, kimmiş yalancı görürsün.
Yeter! Artık Bahar'la uğraşmayı bırakmanı istiyorum.
Uzak dur ondan!
(Enver) Yalancıymış, düzenbazmış!
Kime ne zararı var bu kızın?
Kimseye!
(Enver) Ne yapıyor bu kız ya?
Evinde oturuyor, çocuklarıyla tek başına oyun oynuyor.
O mu oynuyor?
(Şirin) Evde çocuklarıyla oyun mu oynuyor sanıyorsun?
Allah Allah!
Ablam evde çocuklarıyla oynuyorsa...
...o zaman az önce Cem'in arabasına binen, süslü püslü kadın kim?
Ablamın ikizi var da benim mi haberim yok?
Hayda!
Ayrıca o Cem kim diye merak edersen...
...senin şu yakışıklı müşterin.
(Gerilim müziği...)
(...)
Nereye gidiyoruz?
Bir yardım derneğinin davetine.
Bu arada aferin. Beklediğimden daha güzel giyinmişsin.
Gerçi ben sana bir kıyafet getirmiştim ama gerek kalmadı.
Ne yapacağız peki orada?
Bu çanta tam olmamış sanki kıyafetinle.
Ama hiç dert etme. Sana başka bir şey getirdim.
(Gerilim müziği)
(Cem) Bak bu daha iyi oldu.
Bu akşam bunu kullanacaksın. Hiç açmana gerek yok.
(Cem) Kendi çantanı arabada bırakacaksın. Çıkışta alırsın.
Kapıdan girerken isim soracaklar...
...ismin, Ayşe Canoğlu.
Ben tek başıma mı içeri gireceğim?
Ne oldu? Neden bu kadar şaşırdın?
(Bahar) Yok. Siz...
...son bir iş yapacağız, beraber yapacağız demiştiniz.
-Onun için. -(Cem) Tamam.
Beraberiz işte.
Beraber gidiyoruz.
Sen sadece içeriye yalnız gireceksin.
Neyse, içeride birileriyle sohbet etmen gerekebilir.
Sen bir iş kadınısın. Tekstil şirketin var.
Aslında...
...davete erkek arkadaşınla katılacaktın ama...
...erkek arkadaşının bir işi çıkmış, o yüzden...
...sen, tek başına katılmak zorunda kaldın.
(Gerilim müziği)
(Cem) Korkmana gerek yok.
İçerisi bayağı kalabalık olacak.
Bir de bir sürü ünlü tip olacak. O yüzden çok dikkat çekmezsin.
Tek yapman gereken, içeride kendini çok belli etmeden dolanmak...
...ve biriyle buluşmak.
-Kiminle? -Merak etme. Görünce tanıyacaksın.
Onda da aynı çantadan var.
Onu görünce ne yapacağım peki?
Çantaları değiştireceksiniz.
Sen diğer çantayı alacaksın, arabaya geleceksin.
(Cem) Bu kadar.
Cem Bey, böyle çok kolay bir şeymiş gibi anlatıyorsunuz ama...
...ben bunları yapamam.
Ben, mümkün değil yapamam bunları. Üzgünüm.
Yapabilirsin.
(Gerilim müziği)
Dur.
Yapacaksın.
Doruk'la Nisan için yapacaksın.
Ben çocuklarım için her şeyi yaparım.
Ne gerekiyorsa.
Birini öldürebilir misin?
Gerekirse evet.
Mesela beni?
Mesela.
Aç kapıyı.
(Gerilim müziği...)
(...)
Kaç odan var senin?
İki.
Güneş alıyor mu?
Gündüzleri.
(Arama tonu)
(Müzik...)
(...)
Aferin benim oğluma.
Ne güzel yapıyor değil mi?
Evet, çok güzel yapıyor.
Motor gibi yapıyor.
Motor gibi vallahi.
Ben arkadaşlarıma anlattım.
Ne diye anlattın?
Ardacığım yapbozu çok, çok, çok hızlı yapıyor dedim.
(Doruk) Herkesten hızlı yapıyor dedim.
Onlar ne dediler?
Arda kim dediler. Ben de o benim kardeşim dedim.
Ben size kurban olurum be.
Oh.
(Ceyda) Güzellerim benim. Oh.
Hadi siz devam edin bakalım, hadi.
(Müzik...)
(...)
(Müzik...)
(...)
(Kapı vuruluyor)
Babalık sen miydin?
Ceydacığım, merhaba. Ben Bahar'ın kapısını çaldım ama açan olmadı.
Ha, şeye gitti o, şeye...
Zaten Nisan'la Doruk bende, Bahar da sonra bana gelecek.
Anladım, nereye gitti dedin sen?
Fazilet'e.
Ee, Fazilet Hanım'la akşam çalışacaklarmış da.
Öyle demiş Fazilet Hanım.
Böyle gece gece, sakin sakin daha iyi oluyor demiş.
Peki kızım.
İyi akşamlar babalık.
(Müzik)
(Nisan) Annem bir arkadaşının doğum gününe gitti.
Sen niye öyle dedin dedeme?
Kız... Kız ne bileyim ben.
Benim kafam karmakarışık. Arda böyle olunca devreler yandı benim.
Öyle toparlayamadım kafamı sallayıverdim.
Gülüm hadi içeri geç, ha? Hadi kuzum.
(Müzik)
-Berşan? -Ne?
Vallahi benim içim içime sığmıyor.
Ben bir Emre'nin evine gidip geleyim, olur mu?
Bana ne be? Ne yaparsan yap!
-Bahçen var mı? -Yok!
(Sadettin) Kaçıncı kat?
-Üç. -Asansörlü mü?
Evet.
Hadi, hadi gittim ben. Gelirim birazdan hadi.
Kaç oda demiştin?
(Kapı kapandı)
(Gerilim müziği...)
(...)
Hoş geldiniz. İsim, soy isim öğrenebilir miyim?
Bir saniye, hemen kontrol ediyorum.
(Gerilim müziği)
Tamamdır. İyi eğlenceler. Buyurun geçebilirsiniz.
Hoş geldiniz.
-Merhaba. -Hoş geldiniz.
İsim, soy isim alabilir miyim?
Ayşe Canoğlu.
Bir saniye, hemen kontrol ediyorum.
(Gerilim müziği)
Tamamdır Ayşe Hanım. İyi eğlenceler. Buyurun.
Teşekkür ederim.
(Müzik...)
(...)
-Ne alırsınız? -Su alabilir miyim? Su var mı?
Teşekkür ederim.
(Gerilim müziği...)
(...)
Merhaba, hoş geldiniz.
Ben Mehmet Uzunoğlu, derneğin kurucusuyum.
-Ayşe Canoğlu ben de. -Öyle mi?
İsminizi bağışçı listesinde görmüştüm. Ama daha önce tanışmamıştık.
-(Mehmet) Çok memnun oldum. -Ben de memnun oldum.
-Müsaadenizle. -(Mehmet) Ee...
Listede iki kişinin ismi vardı. Beyefendi de burada mı?
Ha, yok. Yok, onun çok acil bir işi çıktı. Gelemedi, kusura bakmayın.
O zaman müsaade edin size ben eşlik edeyim.
Yok, hiç zahmet etmeyin. Çok kalabalık zaten ben--
(Mehmet) Olur mu canım? Eşimle tanıştırayım sizi.
-(Mehmet) Lütfen. -Peki.
Tamam.
(Gerilim müziği)
(Mehmet) Gülcüğüm, Ayşe Hanım'la tanıştırayım seni.
-Merhaba. -Çok memnun oldum.
-Ben de çok memnun oldum. -Kendisi büyük bağışçılarımızdan.
-Ben Sema. -Merhaba, memnun oldum, Ayşe Canoğlu.
Hülya.
Ben Ayşe Hanım'ı size emanet ediyorum. Daha sonra görüşürüz.
-Nasılsınız? -İyiyim, çok şükür iyiyim.
-Siz nasılsınız? -Biz de iyiyiz. Bir şey içer misin?
Su içiyorum. Çok teşekkür ediyorum, sağ olun.
Faaliyetlerimiz hakkında ne düşünüyorsunuz?
Ee, çok güzel şeyler düşünüyorum. Maşallah çok güzel.
Kusura bakmayın, benim tuvalete gitmem lazım.
Pardon Ayşe Hanım, tuvalet bu tarafta ama.
Ha, öyle mi?
Hay Allah! Peki.
Teşekkür ederim.
-Çok tatlı. -Evet, evet, çok tatlı.
(Gerilim müziği...)
(...)
Neredesin Emre be?
(Gerilim müziği...)
(...)
(Gerilim müziği...)
(...)
(Araba kornası çalıyor)
(Gerilim müziği)
Ablamı mı bekliyorsun?
(Şirin) Bence boşuna bekleme.
O daha gelmez.
O kadar süslendiğine göre, gece uzun sürecek demektir.
Ayrıca koskoca kadın, sana hesap verecek değil ya.
Ne istiyorsa onu yapar.
Sen zaten onun babası değilsin.
Sen benim babamsın.
(Müzik)
Ama benim babam olmaktan, mutlu olmadığını anlıyorum şu tavrından.
(Şirin) Ama merak etme...
...çok yakında iyi ki senin babanım diyeceksin.
(Müzik...)
(...)
(Gerilim müziği...)
(...)
(Şirin dış ses) Evinize aldığınız insanlara dikkat edin.
(Gerilim müziği...)
(...)
(Arama tonu)
(Müzik...)
(...)
(Ceyda) Merhaba Emre.
Ceyda, ne işin var senin burada?
Ben sana bir şey söylemeye geldim de. Aradım aradım, açmadın.
Buraya kadar gelmek zorunda kaldım. Çünkü çok önemli.
Arda'yla ilgili.
Arda'yı eğitime alacaklar. Özel eğitime, yani yardım edecekler bize.
-Ceyda-- -Bak bir dinle.
Meğer Arda'nın şeysi varmış. Böyle yapbozdan anlamışlar.
Daha doğrusu Bahar anlamış.
Böyle kocaman yapbozları şakır şakır yapınca...
...Bahar demiş bu çocukta bir şey var.
O yüzden gidip hemen Fazilet Hanım'a anlatmış.
-Bir dakika, bir sus, bir sakin ol. -Hayır susamam Emre.
Benim heyecandan içim içime sığmıyor be.
Bak Arda'nın meğer görsel şeysi varmış.
Ben de hemen annemi aradım.
Meğer çocuk evvelden de yapıyormuş böyle şeyler ama annem bana söylememiş.
Yani önemsememiş. Fazilet Hanım dedi ki...
...belki de senin çocuğun çok akıllı bir çocuk.
Ceyda, öncelikle Arda senin çocuğun değil.
Sen onu bir geç de o her şartta benim çocuğum, tamam mı?
Hani sen diyordun ya, bakamıyorsun çocuğa, eğitemiyorsun.
İşte ben şimdi oğlumun her haltını yapacağım. Eğiteceğim de.
Arda'yı senden alacaklar.
(Emre) Hem de çok yakında.
Biz de kendi çocuğumuzu geri alacağız.
(Gerilim müziği)
Yok öyle bir çocuk.
Öyle mi, yok mu öyle bir çocuk?
(Gerilim müziği)
Var öyle bir çocuk.
Sen kabul etsen de etmesen de o çocuk gelecek ve benimle yaşayacak.
(Gerilim müziği...)
(...)
(Müzik)
(Gül) Ayşe Hanım.
Ayşe Hanım.
Aa ah! Ayşe Hanım, biz buradayız.
Ha.
(Gerilim müziği...)
(...)
(Gerilim müziği)
Bu dizinin ayrıntılı altyazısı FOX TV tarafından...
...Sesli Betimleme Derneğine yaptırılmıştır.
www.sebeder.org
Ayrıntılı Altyazı Çevirmenleri: Ayhan Özgören -Belgin Yılmaz...
...Bülent Temür - Çağıl Doğan -Çağrı Doğan
Son Kontrol: Dolunay Ünal
Teknik Yapım: Yeni Gökdelen Tercüme
(Jenerik müziği...)
(...)
(Jenerik müziği)